Phormium tenax
Van de Phormium tenax bestaan vele cultivars die van elkaar verschillen in bladkleur en grootte. De plant is oorspronkelijk afkomstig uit Nieuw Phormium tenax atropurpureum in bloei Zeeland waar ze ook in de kustgebieden groeien dus zilte wind is geen probleem. De winterhardheid is matig to goed. De hardste soorten zijn waarschijnlijk de groene en de paarse “atropurpureum” varianten. Vaak wordt een vorstbestendigheid van -10°C opgegeven maar er gaan zeker ook verhalen rond van Phormiums die temperaturen van -20°C overleefd he4:34 PM 2/2/2011bben. Wij hebben zelf verschillende cultivars staan die allen zonder bescherming geen schade hebben opgelopen in de winter van 08-09. De zwaardachtige enigszins rechtopstaande bladeren doen zeer exotisch aan. Daarnaast kunnen ze met een beetje geluk een hoge bloemstengel ontwikkelen met groepen rode bloemen. Wat betreft grondsoort en standplaats zijn Phormiums totaal niet kieskeurig.

Polygonatum multiflorum
Polygonatum multiflorum De Polygonatum multiflorum is weliswaar inheems maar de bijzondere groeiwijze geeft hem toch een exotisch tintje. De plant groei in het voorjaar met losstaande kromme stelen op uit de rhizomen. Juist deze kromming in de stelen geeft deze plant iets speciaals. Daarnaast komen iets later de witte bloemetjes die onder de stelen hangen. Een makkelijke plant voor een schaduwrijke plaats, houdt van een humusrijke grond en voldoende water.

Ricinus communis
De Ricinus communis of wonderboom doet zijn naam duidelijk eer aan. Het is bij ons een eenjarige plant die in het voorjaar uit zaad opgekweekt wordt. De groeikracht van deze plant is enorm bij voldoende zon, water en mest kunnen ze in een paar maanden tijd 2-2.5 meter hoog worden met grote gevingerde bladeren van ongeveer 40 cm. Totale grootte en bladgrootte is wel afhankelijk van de variant; de rode variant blijft in alles meestal kleiner. Vroeg in het jaar zaaien en een lichte warme plaats in een ruime pot geeft de plant het beste begin om later flink uit te groeien. Toch is mijn ervaring dat in een pot de groei er niet echt in zit. Als er geen vorst meer komt en de jonge plant in de tuin wordt gezet waren deze bij mij slechts 20-30 cm groot. De eerste 2-3 weken gebeurt er vervolgens nog weinig, vermoedelijk is de plant dan flink aan het wortelen, maar daarna begint de groet steeds harder te gaan. Wat mij betreft een must have maar let op, de plant is zeer giftig, met name de mooi gekleurde zaden welke erg aantrekkelijk zijn voor kinderen. De bloei stelt niet veel voor dus eventueel kunnen de bloemknoppen er voortijdig uitgeknipt worden.

Roscoea
Deze kleine gembersoorten (tot 80 cm hoog) zijn zeer geschikt voor gebruik in de exotische tuin. Veel soorten hebben geen enkele moeite met Roscoea purpurea ons klimaat en hebben in de winter dan ook geen of nauwelijks bescherming nodig. De bloem van de Roscoea heeft iets weg van die van een orchidee vandaar de Nederlandse naam Gemberorchidee. Ze groeien het beste in de zon of halfschaduw en zijn dan ook uitermate geschikt voor de rand van een border of bijvoorbeeld onder een palmboom. Bij voorkeur plaatsen in een goed waterdoorlatende humusrijke grond. In het voorjaar komen ze vrij laat op gang maar meestal gaat de groei erg hard zodat ze in juli al in bloei staan welke lang kan aanhouden. Zelf hebben we de Roscoea cautleoides en de Roscoea auriculata staan, beiden hebben in 2009 tot ver in oktober in bloei gestaan met respectievelijk gele en paarse bloemen. Al met al een zeer leuke aanwinst voor de exotische tuin.

Strelitzia reginae en Strelitzia nicolai
Beide soorten zijn niet winterhard maar kunnen in geval van nood wel een graadje vorst aan. De Strelitzia regina is voor de meeste mensen wel bekend Strelitzia nicolai vanwege de aparte bloemen (zie ook ons logo) die vaak in boeketten worden gebruikt. Deze polvormende plant is dus alleen geschikt om in kuip te houden en s’winters binnen te overwinteren. In een kuip kunnen ze een hoogte bereiken van ongeveer 120-150 cm. Bij voorkeur plaatsen op een lichte plek maar iets beschut van de warmste middagzon. Tijdens het groeiseizoen verlangt de plant regelmatig mest en voldoende vocht. Vaak beginnen ze in het begin van de winter te bloeien maar door koel te overwinteren ka ndit uitgesteld worden tot het voorjaar. De Strelitzia nicolai lijkt in veel opzichten op de reginae maar wordt in alles veel groter en heeft een witte bloem. In Zuid-Afrika waar ze oorspronkelijk voorkomen kunnen ze zo’n 12 meter hoog worden. Bij ons, in een kuip, ligt de maximale hoogt waarschijnlijk rond 4-5 meter.

Tetrapanax papyrifera “steroidal giant”
Tetrapanax Groot, groter, grootst is duidelijk aan de orde bij de Tetrapanax papyrifera “ Steroidal giant”. Deze snelgroeiende, vorstbestendige plant uit China en Taiwan maakt enorme gelobde bladeren van ongeveer 100 cm diameter en is daarmee uiteraard een blikvanger in de tuin. Temperaturen van -12 tot -15°C zijn normaal gesproken geen probleem. Het beste plaatsen op een zonnige tot halfschaduw plaats en goed rekening houden met de afmetingen. De plant kan ondergronds wat woekeren maar rhizoombegrenzers plaatsen is niet nodig omdat de ondergrondse scheuten gemakkelijk kunnen worden afgestoken. S’winters verliest de plant zijn blad en blijven de kale stengels met een hoogte van 2-2.5 meter over.