Eucalyptus vars.
Er bestaan circa 600 soorten Eucalyptus afkomstig uit Australië. Hiervan zijn er enkele soorten die goed geschikt zijn voor ons Hollandse klimaat doordat ze oorspronkelijk uit hoger gelegen delen komen. Toch blijft het een boom met wisselend succes, enerzijds omdat de hardheid per exemplaar enorm kan verschillen, anderzijds omdat ze soms de neiging hebben om na jaren trouwe dienst er opeens de brui eraan te geven. Het zijn snelle Jonge Eucalyptus archeri groeiers die in ons klimaat vaan 2-2.5 meter per jaar kunnen groeien. Door deze snelle groei zijn ze vaak kwetsbaar voor veel wind, zeker als de bodem erg voedzaam is. Bij voorkeur dus op een arme grond plaatsen. Meestal overleeft Eucalyptus verplanten niet dus uitplanten meteen op de definitieve plek, bij voorkeur zoveel mogelijk zon en rekening houdend dat het een boom wordt tot zo’n 10 meter hoog. Het blad va n de Eucalyptus is zeer wisselend wat betreft kleur, van groen tot blauwgrijs, en van vorm. Daarnaast is het jeugdblad van veel Eucalyptus soorten vaak vrij rond en staan tegenover elkaar. Het volwassen blad is meer langwerpig en neerhangend. Soms kunnen beide bladvormen aan één boom voorkomen. Ook de stam geeft de boom iets speciaals, door de snelle groei gaat de bast barsten waardoor er een schouwspel van diverse kleuren ontstaat. In tuincentra wordt meestal de E. gunni aangeboden welke eigenlijk helemaal niet zo geschikt is voor ons klimaat. Enkele harde soorten die het bij ons goed doen zijn: E. niphophila, E. archeri, E. debeuzevillei en E. parvifolia.

Eucomis bicolor
De bloem van dit aparte bolgewas afkomstig uit Afrika en is eigenlijk niet winterhard. De grote bollen worden in het najaar uitgegraven om ze in het voorjaar weer uit te planten op een humusrijke, vochtige plek in de volle zon. De glanzende bladeren groeien in rozetvorm. Vanuit het midden groeit in de zomer een flinke opvallende bloemstengel die direct doet denken aan een ananas. Na de bloei geven de zaaddozen de plant nog lange tijd iets speciaals.

Fatsia japonica
Wat mij betreft is de Fatsia japonica en echte aanwinst voor de exotische tuin. Het is een groenblijvende struik met groot, glimmend blad en Fatsia japonica zorgt zodoende ook in de winter voor wat extra sfeer. Deze uit Japan afkomstige plant heeft eigenlijk maar weinig eisen behalve dat hij bij voorkeur in de schaduw staat. Als de plant het naar zijn zin heeft kan hij snel groeien tot een struik van zo’n 2-2.5 meter hoog waarin in het late najaar crème witte bloemen komen. Ondanks dat deze plant in de tuincentra meestal bij de kamerplanten staat kan deze makkelijk 15 graden vorst aan. Tijdens vriesweer laat hij de bladeren hangen waardoor het lijkt alsof het hem teveel wordt maar na de vorst veert alles weer netjes op en staat de struik er weer net zo bij als ervoor.

Ficus carica
Ficus carica De vijgenboom wordt langzaam steeds bekender in de Nederlands tuin. Het is een grote bladverliezende heester die het beste gehouden kan worden in de volle grond. Het is een snelle groeier die het beste geplaatst kan worden in de volle zon, de grondsoort maakt hierbij niet heel veel uit. Snoeien kan het beste plaats vinden in het voorjaar waarbij dood hout verwijderd wordt en de overige takken kunnen ingekort worden om de struik een beetje open te houden. Als de plant goed aanslaat kunnen meestal in oktober de vruchten geoogst worden. De vorstbestendigheid ligt rond -12 tot -15°C.

Helleborus hybriden
Helleborus hybride Van de Helleborus bestaan er veel verschillende hybriden die onderling enorm verschillen in bloeiwijze, bloeikleur, blad en grootte. Allen zijn het meest geschikt voor de halfschaduw. Aangezien het van oorsprong echte bosplanten zijn geven ze de voorkeur aan een humusrijke, waterdoorlatende grond. De lage, groenblijvende planten bloeien lange tijde gedurende de winter. Ze combineren erg mooi met o.a. bamboe of onder palmen, eventueel in combinatie met varens.

Liriope muscari
Liriope is een makkelijke, decoratieve (half)schaduwplant. Teveel zon zorgt ervoor dat de bladeren lichter groen tot geel worden. Op de juiste Liriope muscari Ingwersen plaats is het grasachtige blad het hele jaar frisgroen en vanaf de tweede helft van de zomer tot diep in de herfst bloeien ze rijkelijk. Zelf heb ik de variant “Ingwersen” staan die iets fijnere bladeren heeft dan de gewone variant en erg uitbundig bloeit met lichtpaarse bloemen. De polvormige plantjes zijn erg geschikt als bodembedekker met een hoogte van ongeveer 20-30 cm, afhankelijk van de variëteit. Oorspronkelijk komen ze uit China, Japan, Vietnam en Taiwan waar ze groeien op een humusrijke bodem. De plant groeit vanuit wortelstokken die langzaam ondergronds uitbreiden. De vorstbestendigheid is goed, tot ongeveer -20°C.

Olea europa
De olijfboom geeft direct een mediterrane sfeer aan de tuin. Het is een groenblijvende boom die in een warm klimaat zo’n 9 meter hoog kan worden, maar bij ons zullen ze kleiner blijven. Met name bij oudere exemplaren zorgt de grillige stam voor een bijzonder effect. Over de Olijgboompje Olea europa winterhardheid bestaat veel onduidelijk. In ieder geval is een droge standplaats belangrijk. Daarnaast zijn er naast de Olea europa ook nog andere soorten en variëteiten beschikbaar die in winterhardheid onderling weer verschillen. Zelf heb ik twee exemplaren staat, eentje sinds 2008 en eentje heb ik al een jaar of 6 en is in 2007 meeverhuisd. Tijdens de winter van 08-09 hebben ze allebei zonder bescherming een winderige standplaats moeten doorstaan. Op enkele ingevroren takjes en wat afvallend blad na geen enkel probleem bij minimum temperaturen van -8 a -9°C. In het binnenland waar de temperaturen veel lager kunnen uitvallen is het natuurlijk een ander verhaal. In een grote kuip zijn ze ook prima te houden zodat binnen overwinteren mogelijk is. De olijf houdt van een zonnige standplaats en een zanderige kleigrond.