Abutilon megapotanicum
Deze struikvormige Abutilon met zijn aparte rood/gele bloemen wordt verkocht als kuipplant. Mijn ervaring is echter dat deze planten toch wel wat vorst aan kunnen. Bij mij hebben ze onbeschermd in pot een aantal zachte winters met enkele graden vorst zonder schade overleefd. Echter, in pot deden ze het zeer slecht. In 2008 heb ik ze in de volle grond geplaatst met een enorme groei en bloei tot gevolg. De winter van 2008-2009 (laagste temperatuur hier gemeten was -9°C op 1.5 meter hoogte) was voor de bovengrondse delen toch wat te veel maar de onbeschermde ondergrondse delen liepen in het voorjaar toch al weer snel uit en de planten zijn gewoon hetzelfde jaar weer gaan bloeien. Zeker met wat bescherming is dit dus een leuke aanwinst voor degene die eens wat meer wilt proberen. De A. megapotanicum houdt van een vrij zonnige standplaats.

Agapanthus africanus
De fel blauwe bloemen van de Agapanthus africanus die op hoge stelen staan zullen al snel de aandacht trekken in de tuin. Ook deze plant wordt Agapanthus africanus meest als kuipplant verkocht maar met de juiste bescherming kunnen ze toch aardig wat hebben. De bladverliezende soorten worden vaak als de meest winterharde beschouwd. Zelf heb ik 2 bladhoudende soorten. In de winter van 2008-2009 heb ik deze flink afgedekt met bladeren en stro. Bij het verwijderen hiervan in het voorjaar bleek het blad wat beschadigd en platgedrukt door de winterbescherming maar uiteindelijk zijn alle exemplaren volop gaan groeien en binnen relatief korte tijd stonden ze er weer mooi bij. De Agapanthus bij voorkeur plaatsen op een zonnige plaats (hooguit wat afschermen van de felste middag zon) in een goed doorlatende grond.

Albizia julibrissin
De A. julibrissin is aanwinst voor iedereen die van iets speciaals houdt. Het is een kleine parasolvormige boom tot zo’n 8 meter hoogte met een fantastische tropische uitstraling. Het fijne blad van de boom is al zeer aantrekkelijk en danst in de wind. S’nachts vouwen de blaadjes zich samen, waaruit duidelijk wordt dat het familie is van de Mimosa. Halverwege de zomer ontstaat er een zee van prachtige roze/rode, zeer fijne bloemen. S’winters verliest de boom het blad en in het voorjaar kan het even duren voordat hij er weer fris groen bij staat. In strenge winters, en dan vooral bij jonge planten kan het gebeuren dat een deel van de takken afsterft maar in het algemeen herstellen ze hier weer makkelijk van. Hoewel het een erg tere boom lijkt zijn ze toch behoorlijk sterk. Er bestaan verschillende variëteiten waarvan de “Ernest Wilson” de sterkste moet zijn. Er gaan verhalen rond dat deze in Scandinavië -30°C overleeft . De meeste andere varianten kunnen onbeschermd ongeveer 15 graden vorst aan, uiteraard afhankelijk van de standplaats. Een zeer mooie cultivar is de “summer choclate” met donker purper kleurig blad. Alles variëteiten houden van een zonnige, beschutte standplaats. De grondsoort is niet heel belangrijk maar de voorkeur gaat uit naar een niet te voedzame, waterdoorlatende grond.

Aralia elata
De Aralia elata is afkomstig uit Japan en daardoor misschien niet echt een exoot. Toch heeft deze, tot 5 meter hoge struik, door zijn groeiwijze een exotische uitstraling en kan hij prima in bijvoorbeeld de jungletuin worden toegepast. Het grote, samengestelde blad blad van de struik bevindt zich vooral in de top waardoor de weinig vertakkende, stekelige stammen mooi zichtbaar wordend. De geel/witte bloei vindt plaats in de zomer en wordt gevolgd door vorming van zwarte bessen. De struik stelt verder weinig eisen, een plekje in de zon of halfschaduw is prima en bijna elke bodemsoort is goed. De plant is bladverliezend en erg goed winterhard. Eigenlijk is het enige nadeel de vorming van worteluitlopers; tot soms op meer dan een meter afstand kunnen nieuwe uitlopers komen. Hoewel dit goed in de hand te houden is kan het toch aan te bevelen zijn om rhizoombegrenzer te gebruiken.

Asclepias currassavica
In sommige delen van Amerika wordt de zijdeplant als onkruid beschouwd. De A. currassavica komt uit het zuidoosten Asclepias curassavica van Amerika. De winterhardheid is zeer matig maar de plant vormt gemakkelijk weer nieuw zaad en kan na zaaien hetzelfde jaar nog bloeien. De bloei vindt dan wel wat later plaats maar gaat door tot aan de eerste vorst. Deze struikachtige plant wordt maximaal 1 meter hoog en heeft het liefst een plek in de volle zon. Een groepje bij elkaar geeft door de langdurige bloei in het najaar nog flink wat kleur aan de tuin. De felrode kroonblaadjes in combinatie met de feloranje bijkroon geeft een heel apart effect. Overhouden kan s’winter op een koele locatie waarbij het belangrijk is dat de grond niet te nat wordt gehouden maar helemaal uitdrogen mag ook niet. Wat ons betreft een echte aanwinst en door zijn formaat geschikt voor elke tuin.

Aspidistra elatior
De Aspidistra elatior wordt normaal gesproken verkocht als kamerplant maar kan desondanks behoorlijk wat kou aan. Over de oorsprong is veel onduidelijkheid, vaak wordt China genoemd maar soms ook Japan. In principe is het een makkelijke plant die onder zeer veel omstandigheden kan gedijen. Het enige echt belangrijke is een plek in de schaduw. Dit mag echt een zeer donkere plek zijn met bij voorkeur een goed doorlatende grondsoort. De donkergroene bladeren van deze stamloze plant groeien direct uit de wortelstok en worden zo'n 60 cm hoog. De bloei stelt niet zo veel voor en verdwijnt meestal onder het blad. In het algemeen verdragen ze vrij veel vorst, het blad tot ongeveer -10°C op een beschutte plek, maar met de juiste bescherming (mulch) uiteraard nog meer. Mocht het blad toch terug vriezen dan zullen ze normaal gesproken in het voorjaar vanuit de wortelstokken weer opnieuw uitlopen. Er zijn ook variëteiten met bont blad maar voor in de tuin is de gewone variant de beste keuze.

Bletilla striata
Bletilla striata in volle bloei De Bletilla striata is een winterharde orchidee van 30-40 cm hoogte. De plant houdt van een vochtige, humusrijke grond, hoewel teveel nattigheid gedurende de winter het beste voorkomen kan worden. Bovengronds sterft de plant in de winter af, voor de zekerheid kan een mulchlaag aangebracht worden die in het vroege voorjaar weer verwijderd wordt. Al snel zullen de groene bladeren weer verschijnen, gevolgd door de mooie paars/rose bloemen. De beste standplaats is in de halfschaduw.

Bougainvillea
De uit Brazilië afkomstige Bougainvillea kan geen vorst verdragen en is dus bij ons een echte kuipplant. De bekende Mediterrane plaatjes van een Bougainvillea die een complete muur bedekt zullen voor ons dus moeilijk haalbaar zijn. Echter, als kuipplant doen ze het hier prima en stellen ze eigenlijk niet zo veel eisen. Met een niet al te kleine pot, regelmatig water en een zonnige standplaats zijn ze al snel tevreden. Één of twee keer per maand een scheutje vloeibare mest zal de groei nog eens extra bevorderen. Voor de eerste vorst wordt de plant het beste binnen op een koele plek geplaatst. Licht is niet belangrijk want hij laat toch zijn blaadjes vallen. Belangrijk is om de kluit gedurende de winter droog te houden want door het gebrek aan blaadjes is er geen enkele verdamping. Verpotten kan het beste in het voorjaar, gebruik een goede kwaliteit waterdoorlatende portgrond. In het voorjaar als er geen vorst meer verwacht wordt kan hij naar buiten en al snel zullen de eerste blaadjes verschijnen. Rond eind juli begint er wat paars in de plant te komen. Dit zijn niet de bloemen zelf maar eigenlijk de schutbladeren waarin de witte bloemen min of meer verstopt zitten. De plant zal steeds paarser worden en uiteindelijk zo blijven tot ver in het najaar.

Brugmansia
De Brugmansia is houtachtige struik uit tropische gebieden van Zuid Afrika en Zuid Amerika die behoorlijke afmetingen kan aannemen. Hij kan geen vorst verdragen en is daardoor een echte kuipplant. Het beste gedijen ze op een vrij zonnige plaats maar omdat de waterbehoefte enorm is kan het geen kwaad de middagzon wat af schermen. Bij warm zonnig weer laten ze al snel de bladeren slap hangen, een flinke scheut water of het afschermen van de zon doet dan wonderen. Naast veel water verlangt de Brugmansia vooral een ruime kuip en voldoende mest. Als alles in orde is zullen ze snel groeien en rijkelijk bloeien. De grote trompetvormige bloemen hangen sierlijk naar beneden en zorgen met name in de avond voor een aangename zoete geur. Voor de overwintering binnen kan de plant flink teruggesnoeid worden, in het voorjaar zal hier al snel weinig meer van te zien zijn. Koel overwinteren met een zeer beperkte watergift is het beste. Zelf heb ik een stek van mijn Brugmansia in de volle grond gezet omdat ik het idee had dat een plant in een kuip in sterke mate beperkt wordt in de groei. Zoals verwacht is deze stek uiteindelijk groter en mooier geworden dan de moederplant die in een speciekuip staat. Het blad is groter en wordt minder snel geel in de late zomer door voeding- of watergebrek. Voor de winter zal ik deze terugsnoeien, uitgraven en oppotten.